{"id":28036,"date":"2024-10-04T15:44:21","date_gmt":"2024-10-04T15:44:21","guid":{"rendered":"https:\/\/www.harsle.com\/?p=28036"},"modified":"2024-11-21T08:20:51","modified_gmt":"2024-11-21T08:20:51","slug":"unfold-expandable-sheet-metal-surfaces","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/unfold-expandable-sheet-metal-surfaces\/","title":{"rendered":"Trzy sposoby rozk\u0142adania rozszerzalnych powierzchni blachy"},"content":{"rendered":"

W tym artykule om\u00f3wi\u0119 trzy sposoby rozk\u0142adania element\u00f3w rozszerzalnych blacha<\/a> powierzchni. Zrozumienie tych metod jest niezb\u0119dne dla ka\u017cdego, kto pracuje z blacha<\/a> komponent\u00f3w, poniewa\u017c pozwala to na bardziej wydajne procesy projektowania i produkcji. Niezale\u017cnie od tego, czy jeste\u015b do\u015bwiadczonym profesjonalist\u0105, czy dopiero zaczynasz, opanowanie tych technik mo\u017ce znacz\u0105co usprawni\u0107 Tw\u00f3j przep\u0142yw pracy i jako\u015b\u0107 produkt\u00f3w. Do\u0142\u0105cz do mnie, gdy zag\u0142\u0119bi\u0119 si\u0119 w ka\u017cd\u0105 z metod, omawiaj\u0105c ich zalety i praktyczne zastosowania w bran\u017cy.<\/p>\n\n\n\n

Elementy blaszane, pomimo ich z\u0142o\u017conych i zr\u00f3\u017cnicowanych kszta\u0142t\u00f3w, sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie z podstawowych geometrii i ich kombinacji. Podstawow\u0105 geometri\u0119 mo\u017cna podzieli\u0107 na dwa typy: p\u0142ask\u0105 i zakrzywion\u0105. Typowe p\u0142askie, tr\u00f3jwymiarowe (g\u0142\u00f3wnie graniastos\u0142upy czworok\u0105tne, graniastos\u0142upy \u015bci\u0119tego, sko\u015bne powierzchnie r\u00f3wnoleg\u0142e, sto\u017cki czworok\u0105tne itp.) i ich p\u0142askie zespo\u0142y pokazano na rysunku (a) poni\u017cej, natomiast typowe zakrzywione, tr\u00f3jwymiarowe (g\u0142\u00f3wnie cylindry, kule, sto\u017cki ortogonalne, sto\u017cki sko\u015bne itp.) i ich zakrzywione zespo\u0142y pokazano na rysunku (b) poni\u017cej. Jak wida\u0107 na podstawowych zakrzywionych, tr\u00f3jwymiarowych elementach blaszanych przedstawionych na rysunku (b) poni\u017cej, wyst\u0119puje obracaj\u0105cy si\u0119 korpus utworzony przez szyn\u0119 zbiorcz\u0105 (lini\u0119 prost\u0105: prost\u0105 lub zakrzywion\u0105) obracaj\u0105c\u0105 si\u0119 wok\u00f3\u0142 sta\u0142ej osi. Powierzchnia na zewn\u0105trz obracaj\u0105cego si\u0119 korpusu nazywana jest powierzchni\u0105 obrotow\u0105. Cylindry, kule i sto\u017cki to wszystkie korpusy obrotowe, a ich powierzchnie to powierzchnie obrotowe, natomiast sto\u017cki sko\u015bne i korpusy o nieregularnych zakrzywieniach nie s\u0105 korpusami obrotowymi. Oczywi\u015bcie, walec to prosta (bus) obracaj\u0105ca si\u0119 wok\u00f3\u0142 innej prostej, kt\u00f3ra jest zawsze r\u00f3wnoleg\u0142a i r\u00f3wnoodleg\u0142a. Sto\u017cek to prosta (bus) przecinaj\u0105ca o\u015b w punkcie i zawsze obracaj\u0105ca si\u0119 pod pewnym k\u0105tem. Kula to p\u00f3\u0142kolisty \u0142uk, kt\u00f3rego \u015brednica stanowi o\u015b obrotu.<\/p>\n\n\n\n

\"Trzy<\/figure>\n\n\n\n

Istniej\u0105 dwa rodzaje powierzchni: rozszerzalne i nierozszerzalne. Aby ustali\u0107, czy powierzchnia lub jej cz\u0119\u015b\u0107 si\u0119 rozszerza, nale\u017cy przy\u0142o\u017cy\u0107 linijk\u0119 do obiektu, obr\u00f3ci\u0107 linijk\u0119 i sprawdzi\u0107, czy linijka obejmuje ca\u0142y obiekt w okre\u015blonym kierunku. Je\u015bli tak, nale\u017cy zapisa\u0107 po\u0142o\u017cenie i wybra\u0107 nowe po\u0142o\u017cenie w pobli\u017cu dowolnego punktu. Powierzchnia mierzonej cz\u0119\u015bci obiektu jest rozszerzalna. Innymi s\u0142owy, ka\u017cda powierzchnia, na kt\u00f3rej dwie s\u0105siednie linie mog\u0105 tworzy\u0107 p\u0142aszczyzn\u0119 (tj. dwie linie s\u0105 r\u00f3wnoleg\u0142e lub si\u0119 przecinaj\u0105), jest rozszerzalna. Ten typ powierzchni to p\u0142aszczyzna tr\u00f3jwymiarowa, powierzchnia s\u0142upa, powierzchnia sto\u017cka itp.; gdzie linia macierzysta jest krzyw\u0105 lub dwie s\u0105siednie linie s\u0105 przeci\u0119ciem powierzchni, nie s\u0105 skalowalnymi powierzchniami, takimi jak kula, pier\u015bcie\u0144, powierzchnia spiralna i inne nieregularne powierzchnie itp. W przypadku powierzchni nierozszerzalnych mo\u017cliwe jest jedynie przybli\u017cone rozszerzenie.<\/p>\n\n\n\n

Istniej\u0105 trzy g\u0142\u00f3wne metody rozk\u0142adania powierzchni rozszerzalnych: metoda linii r\u00f3wnoleg\u0142ych, metoda linii promieniowych i metoda tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w. Metoda rozk\u0142adania jest nast\u0119puj\u0105ca.<\/p>\n\n\n\n

Metoda linii r\u00f3wnoleg\u0142ych<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Zgodnie z graniastos\u0142upem graniastos\u0142upa lub walca linii, powierzchnia graniastos\u0142upa lub walca jest dzielona na wiele czworok\u0105t\u00f3w, a nast\u0119pnie rozk\u0142adana z kolei, aby dokona\u0107 rozwini\u0119cia mapy. Metoda ta nazywana jest metod\u0105 linii r\u00f3wnoleg\u0142ych. Zasada rozk\u0142adania metod\u0105 linii r\u00f3wnoleg\u0142ych jest nast\u0119puj\u0105ca: poniewa\u017c powierzchnia formy jest podzielona przez zestaw licznych r\u00f3wnoleg\u0142ych do siebie linii prostych, wi\u0119c dwie s\u0105siednie linie i ich g\u00f3rne i dolne ko\u0144ce tworz\u0105 ma\u0142y obszar ograniczony lini\u0105, jako przybli\u017cony trapez p\u0142aski (lub prostok\u0105t), po podzieleniu na niesko\u0144czon\u0105 liczb\u0119 ma\u0142ych obszar\u00f3w, w\u00f3wczas suma ma\u0142ych obszar\u00f3w p\u0142aszczyzny jest r\u00f3wna powierzchni formy; gdy wszystkie ma\u0142e obszary p\u0142aszczyzny s\u0105 zgodne z pierwotnym Powierzchnia cia\u0142a \u015bci\u0119tego jest roz\u0142o\u017cona, gdy wszystkie ma\u0142e p\u0142aszczyzny s\u0105 u\u0142o\u017cone w ich pierwotnej kolejno\u015bci i wzgl\u0119dem siebie, bez pomini\u0119cia lub nak\u0142adania si\u0119. Oczywi\u015bcie nie jest mo\u017cliwe podzielenie powierzchni cia\u0142a \u015bci\u0119tego na niesko\u0144czon\u0105 liczb\u0119 ma\u0142ych p\u0142aszczyzn, ale jest mo\u017cliwe podzielenie jej na dziesi\u0105tki, a nawet kilka ma\u0142ych p\u0142aszczyzn.<\/p>\n\n\n\n

Ka\u017cda geometria, w kt\u00f3rej ci\u0119ciwy lub pryzmaty s\u0105 do siebie r\u00f3wnoleg\u0142e, na przyk\u0142ad rury prostok\u0105tne, rury okr\u0105g\u0142e itp., mo\u017ce zosta\u0107 roz\u0142o\u017cona powierzchniowo metod\u0105 linii r\u00f3wnoleg\u0142ych. Poni\u017cszy diagram przedstawia roz\u0142o\u017cenie powierzchni pryzmatycznej.<\/p>\n\n\n\n

\"Trzy<\/figure>\n\n\n\n

Oto kroki potrzebne do stworzenia diagramu rozk\u0142adanego.<\/p>\n\n\n\n

1. aby utworzy\u0107 widok g\u0142\u00f3wny i widok z g\u00f3ry.<\/p>\n\n\n\n

2. Utw\u00f3rz lini\u0119 bazow\u0105 diagramu rozk\u0142adanego, tj. lini\u0119 przed\u0142u\u017cenia 1\u2032-4\u2032 w widoku g\u0142\u00f3wnym.<\/p>\n\n\n\n

3. zanotuj odleg\u0142o\u015bci prostopad\u0142e 1-2, 2-3, 3-4, 4-1 z widoku z g\u00f3ry i przenie\u015b je do linii odniesienia, aby uzyska\u0107 punkty 10, 20, 30, 40, 10, a nast\u0119pnie narysuj linie prostopad\u0142e przechodz\u0105ce przez te punkty.<\/p>\n\n\n\n

4. rysuj\u0105c r\u00f3wnoleg\u0142e linie w prawo od punkt\u00f3w 1\u2032, 21\u2032, 31\u2032 i 41\u2032 w widoku g\u0142\u00f3wnym, przecinaj\u0105c odpowiadaj\u0105ce im prostopad\u0142e, aby uzyska\u0107 punkty 10, 20, 30, 40 i 10<\/p>\n\n\n\n

5. Po\u0142\u0105cz punkty liniami prostymi, aby uzyska\u0107 diagram rozk\u0142adania.<\/p>\n\n\n\n

Poni\u017cszy diagram przedstawia rozk\u0142adanie si\u0119 cylindra przeci\u0119tego po przek\u0105tnej.<\/p>\n\n\n\n

\"Trzy<\/figure>\n\n\n\n

Oto kroki potrzebne do stworzenia diagramu rozk\u0142adanego.<\/p>\n\n\n\n

1. wykonaj widok g\u0142\u00f3wny i widok z g\u00f3ry \u015bci\u0119tego walca sko\u015bnego.<\/p>\n\n\n\n

2. Podziel rzut poziomy na kilka r\u00f3wnych cz\u0119\u015bci, tutaj na 12 r\u00f3wnych cz\u0119\u015bci. P\u00f3\u0142kole sk\u0142ada si\u0119 z 6 r\u00f3wnych cz\u0119\u015bci, od ka\u017cdego r\u00f3wnego punktu do linii pionowej, w widoku g\u0142\u00f3wnym odpowiedniej linii, i przetnij obw\u00f3d przekroju sko\u015bnego w punktach 1\u2032, \u2026, 7\u2032. Punkty okr\u0119gu s\u0105 takie same.<\/p>\n\n\n\n

3. Rozszerz okr\u0105g w kszta\u0142cie walca na lini\u0119 prost\u0105 (kt\u00f3rej d\u0142ugo\u015b\u0107 mo\u017cna obliczy\u0107 za pomoc\u0105 \u03c0D) i u\u017cyj jej jako linii odniesienia.<\/p>\n\n\n\n

4. Narysuj pionow\u0105 lini\u0119 od punktu r\u00f3wnoodleg\u0142ego w g\u00f3r\u0119, tzn. prost\u0105 lini\u0119 na powierzchni walca.<\/p>\n\n\n\n

5. Narysuj linie r\u00f3wnoleg\u0142e z widoku g\u0142\u00f3wnego odpowiednio w punktach 1\u2032, 2\u2032, \u2026, 7\u2032 i przetnij odpowiadaj\u0105ce im linie pierwsze w punktach 1\u2033, 2\u2033, \u2026 Punkty ko\u0144cowe linii znajduj\u0105 si\u0119 na roz\u0142o\u017conej powierzchni.<\/p>\n\n\n\n

6. Po\u0142\u0105cz ko\u0144ce wszystkich prostych linii w g\u0142adk\u0105 krzyw\u0105, aby uzyska\u0107 przek\u0105tn\u0105 cylindra o d\u0142ugo\u015bci 1\/2. Drug\u0105 po\u0142ow\u0119 rozwini\u0119cia rysujemy w ten sam spos\u00f3b, aby uzyska\u0107 po\u017c\u0105dany kszta\u0142t.<\/p>\n\n\n\n

Z tego wynika, \u017ce metoda rozwijania linii r\u00f3wnoleg\u0142ych ma nast\u0119puj\u0105ce cechy.<\/p>\n\n\n\n

1. Metod\u0119 linii r\u00f3wnoleg\u0142ych mo\u017cna zastosowa\u0107 tylko wtedy, gdy linie proste na powierzchni formy s\u0105 r\u00f3wnoleg\u0142e do siebie i je\u015bli rzeczywiste d\u0142ugo\u015bci s\u0105 pokazane na diagramie rzutowania.<\/p>\n\n\n\n

2. stosuj\u0105c metod\u0119 r\u00f3wnoleg\u0142ych linii rozwini\u0119cia bry\u0142y poszczeg\u00f3lne kroki s\u0105 nast\u0119puj\u0105ce: dowolny r\u00f3wny (lub dowolny podzia\u0142) widoku z g\u00f3ry, z ka\u017cdego r\u00f3wnego punktu do g\u0142\u00f3wnego widoku promienia projekcji, w widoku g\u0142\u00f3wnym szeregu punkt\u00f3w przeci\u0119cia (kt\u00f3ry jest w rzeczywisto\u015bci powierzchni\u0105 formy na pewn\u0105 liczb\u0119 ma\u0142ych cz\u0119\u015bci); w kierunku prostopad\u0142ym do (widoku g\u0142\u00f3wnego) linii prostej przecinamy odcinek linii, tak aby by\u0142 r\u00f3wny przekrojowi (obwodowi), i fotografujemy na widoku z g\u00f3ry punkty, nad tym odcinkiem linii Pionowa linia tej linii jest narysowana przez punkty na linii i pionowa linia linii narysowana z punktu przeci\u0119cia w pierwszym kroku widoku g\u0142\u00f3wnego, a nast\u0119pnie punkty przeci\u0119cia s\u0105 \u0142\u0105czone po kolei (jest to w rzeczywisto\u015bci pewna liczba ma\u0142ych cz\u0119\u015bci podzielona przez pierwszy krok w celu roz\u0142o\u017cenia), a nast\u0119pnie mo\u017cna uzyska\u0107 diagram rozk\u0142adania.<\/p>\n\n\n\n

Metoda radiometryczna<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Na powierzchni sto\u017cka znajduj\u0105 si\u0119 skupiska linii lub pryzmat\u00f3w, kt\u00f3re skupiaj\u0105 si\u0119 na szczycie sto\u017cka. Wykorzystuj\u0105c szczyt sto\u017cka i promieniuj\u0105ce linie lub pryzmaty, rysuje si\u0119 metod\u0119 rozszerzania zwan\u0105 metod\u0105 radiometryczn\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Zasada rozk\u0142adania metod\u0105 radialn\u0105 jest nast\u0119puj\u0105ca: kszta\u0142t dowolnych dw\u00f3ch s\u0105siaduj\u0105cych linii i jej dolnej linii, jako przybli\u017cony ma\u0142y p\u0142aski tr\u00f3jk\u0105t, gdy sp\u00f3d ma\u0142ego tr\u00f3jk\u0105ta jest niesko\u0144czenie kr\u00f3tki, a ma\u0142y tr\u00f3jk\u0105t niesko\u0144czony, w\u00f3wczas obszar ma\u0142ego tr\u00f3jk\u0105ta i pierwotnie \u015bci\u0119ty obszar boku s\u0105 r\u00f3wne, a gdy wszystkie ma\u0142e tr\u00f3jk\u0105ty nie brakuje, nie zachodz\u0105 na siebie, nie s\u0105 pogniecione zgodnie z pierwotnym wzgl\u0119dnym porz\u0105dkiem i pozycj\u0105 lewej i prawej strony. Gdy wszystkie ma\u0142e tr\u00f3jk\u0105ty zostan\u0105 u\u0142o\u017cone w ich pierwotnym wzgl\u0119dnym porz\u0105dku i pozycji, powierzchnia pierwotnej formy r\u00f3wnie\u017c zostanie rozszerzona.<\/p>\n\n\n\n

Metoda radialna to metoda rozk\u0142adania powierzchni wszystkich rodzaj\u00f3w sto\u017ck\u00f3w, niezale\u017cnie od tego, czy s\u0105 to sto\u017cki ortogonalne, sto\u017cki sko\u015bne, czy graniastos\u0142upy. O ile maj\u0105 one wsp\u00f3lny wierzcho\u0142ek sto\u017cka, mo\u017cna je roz\u0142o\u017cy\u0107 metod\u0105 radialn\u0105. Poni\u017cszy schemat przedstawia rozk\u0142adanie uko\u015bnego \u015bci\u0119tego wierzcho\u0142ka sto\u017cka.<\/p>\n\n\n\n

\"Trzy<\/figure>\n\n\n\n

Oto kroki potrzebne do stworzenia diagramu rozk\u0142adanego.<\/p>\n\n\n\n

1. Narysuj widok g\u0142\u00f3wny i wype\u0142nij g\u00f3rne \u015bci\u0119cie, aby utworzy\u0107 pe\u0142ny sto\u017cek.<\/p>\n\n\n\n

2. Narysuj lini\u0119 powierzchni sto\u017cka, dziel\u0105c okr\u0105g podstawy na kilka r\u00f3wnych cz\u0119\u015bci, w tym przypadku 12 r\u00f3wnych cz\u0119\u015bci, aby uzyska\u0107 punkty 1, 2, \u2026, 7. Z tych punkt\u00f3w poprowad\u017a pionow\u0105 lini\u0119 w g\u00f3r\u0119, przecinaj\u0105c\u0105 lini\u0119 rzutu prostok\u0105tnego okr\u0119gu podstawy, a nast\u0119pnie po\u0142\u0105cz punkt przeci\u0119cia z wierzcho\u0142kiem sto\u017cka O i przetnij powierzchni\u0119 sko\u015bn\u0105 w punktach 1\u2032, 2\u2032, \u2026, 7\u2032. Linie 2\u2032, 3\u2032, \u2026, 6\u2032 nie s\u0105 rzeczywistymi d\u0142ugo\u015bciami.<\/p>\n\n\n\n

3. Narysuj wycinek o \u015brodku w punkcie O i promieniu Oa. \u0141uk wycinka jest r\u00f3wny obwodowi okr\u0119gu podstawy. Podziel wycinek na 12 r\u00f3wnych cz\u0119\u015bci, przecinaj\u0105c punkty o r\u00f3wnych d\u0142ugo\u015bciach 1, 2, \u2026, 7. D\u0142ugo\u015bci \u0142uk\u00f3w punkt\u00f3w o r\u00f3wnych d\u0142ugo\u015bciach s\u0105 r\u00f3wne d\u0142ugo\u015bciom \u0142uk\u00f3w obwodu okr\u0119gu podstawy. U\u017cywaj\u0105c punktu O jako \u015brodka okr\u0119gu, poprowad\u017a linie (promieniowe) do ka\u017cdego z tych punkt\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

4. Z punkt\u00f3w 2\u2032, 3\u2032,\u2026, 7\u2032 poprowad\u017a odcinki r\u00f3wnoleg\u0142e do ab, przecinaj\u0105ce Oa, tj. O2\u2032, O3\u2032,\u2026 O7\u2032 to d\u0142ugo\u015bci rzeczywiste.<\/p>\n\n\n\n

5. U\u017cywaj\u0105c O jako \u015brodka okr\u0119gu i odleg\u0142o\u015bci prostopad\u0142ej od O do ka\u017cdego z punkt\u00f3w przeci\u0119cia Oa jako promienia \u0142uku, przetnij odpowiadaj\u0105ce im linie pierwsze O1, O2, \u2026, O7, aby uzyska\u0107 punkty przeci\u0119cia 1\u201d, 2\u201d, \u2026, 7\u201d.<\/p>\n\n\n\n

6. Po\u0142\u0105cz punkty g\u0142adk\u0105 krzyw\u0105, aby uzyska\u0107 przek\u0105tn\u0105 wierzcho\u0142ka rury sto\u017ckowej. Metoda radiometryczna jest bardzo wa\u017cn\u0105 metod\u0105 rozszerzania i ma zastosowanie do wszystkich sto\u017ck\u00f3w i sto\u017ck\u00f3w \u015bci\u0119tych. Chocia\u017c sto\u017cek lub cia\u0142o \u015bci\u0119te mo\u017cna roz\u0142o\u017cy\u0107 na wiele sposob\u00f3w, metoda rozk\u0142adania jest podobna i mo\u017cna j\u0105 podsumowa\u0107 nast\u0119puj\u0105co.<\/p>\n\n\n\n

W drugim widoku (lub tylko w jednym widoku) ca\u0142y sto\u017cek jest rozszerzony przez wyd\u0142u\u017cenie kraw\u0119dzi (graniastos\u0142up\u00f3w) i inne formalno\u015bci, chocia\u017c ten krok nie jest konieczny w przypadku bry\u0142 \u015bci\u0119tych z wierzcho\u0142kami.<\/p>\n\n\n\n

Dziel\u0105c obw\u00f3d widoku z g\u00f3ry r\u00f3wno (lub dowolnie, bez dzielenia na r\u00f3wno), tworzy si\u0119 lini\u0119 nad szczytem sto\u017cka (wliczaj\u0105c linie nad wierzcho\u0142kami bocznych \u017ceber i bok\u00f3w graniastos\u0142upa) odpowiadaj\u0105c\u0105 ka\u017cdemu z r\u00f3wnych punkt\u00f3w. Celem tego kroku jest podzielenie powierzchni sto\u017cka lub \u015bci\u0119tego cia\u0142a na mniejsze cz\u0119\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Stosuj\u0105c metod\u0119 znajdowania d\u0142ugo\u015bci rzeczywistych (najcz\u0119\u015bciej stosowana jest metoda obrotu), mo\u017cna odnale\u017a\u0107 wszystkie linie, kt\u00f3re nie odzwierciedlaj\u0105 d\u0142ugo\u015bci rzeczywistych, graniastos\u0142upy i linie zwi\u0105zane z diagramem rozwini\u0119cia, nie pomijaj\u0105c przy tym d\u0142ugo\u015bci rzeczywistych.<\/p>\n\n\n\n

U\u017cywaj\u0105c rzeczywistych d\u0142ugo\u015bci jako przewodnika, rysujemy ca\u0142\u0105 powierzchni\u0119 boczn\u0105 sto\u017cka wraz ze wszystkimi promieniuj\u0105cymi liniami.<\/p>\n\n\n\n

Na podstawie ca\u0142ej powierzchni bocznej sto\u017cka narysuj \u015bci\u0119ty korpus, bazuj\u0105c na rzeczywistych d\u0142ugo\u015bciach.<\/p>\n\n\n\n

Metoda triangulacji<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Je\u015bli na powierzchni elementu nie ma linii r\u00f3wnoleg\u0142ych ani graniastos\u0142up\u00f3w i nie ma wierzcho\u0142ka sto\u017cka, w kt\u00f3rym wszystkie linie lub graniastos\u0142upy przecinaj\u0105 si\u0119 w jednym punkcie, mo\u017cna zastosowa\u0107 metod\u0119 tr\u00f3jk\u0105ta. Metod\u0119 tr\u00f3jk\u0105ta mo\u017cna zastosowa\u0107 do dowolnej geometrii.<\/p>\n\n\n\n

Metoda tr\u00f3jk\u0105tna polega na podziale powierzchni elementu na jedn\u0105 lub wi\u0119cej grup tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w, a nast\u0119pnie znalezieniu rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci ka\u017cdego boku ka\u017cdej grupy tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w, a nast\u0119pnie tych tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w zgodnie z pewnymi zasadami, zgodnie z rzeczywistym kszta\u0142tem, sp\u0142aszcza si\u0119 do p\u0142aszczyzny i rozk\u0142ada. Ta metoda rysowania rozwini\u0119tych diagram\u00f3w nazywana jest metod\u0105 tr\u00f3jk\u0105tn\u0105. Chocia\u017c metoda promieniowa r\u00f3wnie\u017c dzieli powierzchni\u0119 wyrobu z blachy na pewn\u0105 liczb\u0119 tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w, g\u0142\u00f3wn\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0105 mi\u0119dzy t\u0105 metod\u0105 a metod\u0105 tr\u00f3jk\u0105tn\u0105 jest to, \u017ce tr\u00f3jk\u0105ty s\u0105 u\u0142o\u017cone inaczej. Metoda promieniowa to seria tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w u\u0142o\u017conych w sektorze wok\u00f3\u0142 wsp\u00f3lnego \u015brodka (wierzcho\u0142ka sto\u017cka) w celu utworzenia diagramu rozwini\u0119cia, podczas gdy metoda tr\u00f3jk\u0105tna dzieli tr\u00f3jk\u0105ty zgodnie z charakterystyk\u0105 kszta\u0142tu powierzchni wyrobu z blachy, a te tr\u00f3jk\u0105ty niekoniecznie s\u0105 u\u0142o\u017cone wok\u00f3\u0142 wsp\u00f3lnego \u015brodka, ale w wielu przypadkach s\u0105 u\u0142o\u017cone w kszta\u0142cie litery W. Ponadto metoda promieniowa ma zastosowanie tylko do sto\u017ck\u00f3w, podczas gdy metoda tr\u00f3jk\u0105tna mo\u017ce by\u0107 stosowana do dowolnego kszta\u0142tu.<\/p>\n\n\n\n

Chocia\u017c metod\u0119 tr\u00f3jk\u0105ta mo\u017cna zastosowa\u0107 do dowolnego kszta\u0142tu, jest ona stosowana tylko w razie konieczno\u015bci, poniewa\u017c jest \u017cmudna. Na przyk\u0142ad, gdy powierzchnia elementu nie zawiera linii r\u00f3wnoleg\u0142ych ani graniastos\u0142up\u00f3w, nie mo\u017cna zastosowa\u0107 metody linii r\u00f3wnoleg\u0142ych do rozszerzenia, a wszystkie linie lub graniastos\u0142upy nie s\u0105 skupione w wierzcho\u0142ku, nie mo\u017cna zastosowa\u0107 metody radialnej do rozszerzenia, a jedynie metod\u0119 tr\u00f3jk\u0105ta do rozszerzenia powierzchni. Poni\u017cszy diagram przedstawia rozwini\u0119cie wypuk\u0142ego pentagramu.<\/p>\n\n\n\n

\"Trzy<\/figure>\n\n\n\n

Oto kroki metody tr\u00f3jk\u0105tnej dla diagramu rozwini\u0119cia.<\/p>\n\n\n\n

1. Narysuj widok z g\u00f3ry wypuk\u0142ego pentagramu, stosuj\u0105c metod\u0119 dodatniego pi\u0119ciok\u0105ta wpisanego w okr\u0105g.<\/p>\n\n\n\n

2. Narysuj g\u0142\u00f3wny widok wypuk\u0142ego pentagramu. Na diagramie O'A' i O'B' to rzeczywiste d\u0142ugo\u015bci linii OA i OB, a CE to rzeczywista d\u0142ugo\u015b\u0107 dolnej kraw\u0119dzi wypuk\u0142ego pentagramu.<\/p>\n\n\n\n

3. U\u017cyj O'A' jako wi\u0119kszego promienia R i O'B' jako mniejszego promienia r, aby utworzy\u0107 koncentryczne okr\u0119gi diagramu.<\/p>\n\n\n\n

4. Zmierz d\u0142ugo\u015bci okr\u0119g\u00f3w w kolejno\u015bci m 10 razy na \u0142ukach wielkim i ma\u0142ym, aby uzyska\u0107 10 przeci\u0119\u0107 A\u201d\u2026 i B\u201d\u2026 odpowiednio na okr\u0119gach wielkim i ma\u0142ym.<\/p>\n\n\n\n

5. Po\u0142\u0105cz te 10 punkt\u00f3w przeci\u0119cia, co spowoduje powstanie 10 ma\u0142ych tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w (np. \u25b3A \u201eO \u201eC\u201d na schemacie), kt\u00f3re b\u0119d\u0105 rozwini\u0119ciem wypuk\u0142ego pentagramu.<\/p>\n\n\n\n

Sk\u0142adnik \u201eniebo jest okr\u0105g\u0142e\u201d pokazany poni\u017cej mo\u017cna przedstawi\u0107 jako kombinacj\u0119 powierzchni czterech sto\u017ck\u00f3w i czterech p\u0142askich tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w. Je\u015bli zastosujesz metod\u0119 linii r\u00f3wnoleg\u0142ych lub radialnych, jest to mo\u017cliwe, ale bardziej k\u0142opotliwe.<\/p>\n\n\n\n

\"Trzy<\/figure>\n\n\n\n

Oto kroki metody tr\u00f3jk\u0105ta.<\/p>\n\n\n\n

1. B\u0119dzie to 12 r\u00f3wnych cz\u0119\u015bci obwodu planu, r\u00f3wne cz\u0119\u015bci punkt\u00f3w 1, 2, 2, 1 i punkt\u00f3w A lub B o podobnym k\u0105cie po\u0142\u0105czymy, a nast\u0119pnie od tych r\u00f3wnych punkt\u00f3w w g\u00f3r\u0119, tworz\u0105c lini\u0119 pionow\u0105 przeci\u0119cia g\u0142\u00f3wnego widoku g\u00f3rnego otworu w punktach 1\u2032, 2\u2032, 2\u2032, 1\u2032, a nast\u0119pnie po\u0142\u0105czymy z A' lub B'. Znaczenie tego kroku polega na tym, \u017ce boczna powierzchnia nieba jest podzielona na kilka ma\u0142ych tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w, w tym przypadku na szesna\u015bcie ma\u0142ych tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

2. Z symetrycznego zwi\u0105zku mi\u0119dzy przodem i ty\u0142em dw\u00f3ch widok\u00f3w, prawy dolny r\u00f3g planu 1\/4, taki sam jak pozosta\u0142e trzy cz\u0119\u015bci, g\u00f3rne i dolne porty w planie odzwierciedlaj\u0105 rzeczywisty kszta\u0142t i rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107, poniewa\u017c GH jest lini\u0105 poziom\u0105, a zatem odpowiednia projekcja linii 1'H' w widoku g\u0142\u00f3wnym odzwierciedla rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107; podczas gdy B1, B2, ale w dowolnej mapie projekcji nie odzwierciedla rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci, kt\u00f3ra musi zosta\u0107 zastosowana, aby znale\u017a\u0107 rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 metody linii, aby znale\u017a\u0107 rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107, tutaj u\u017cywana jest metoda tr\u00f3jk\u0105ta prostok\u0105tnego (uwaga: A1 r\u00f3wna si\u0119 B1, A2 r\u00f3wna si\u0119 B2). Obok widoku g\u0142\u00f3wnego wykonane s\u0105 dwa tr\u00f3jk\u0105ty prostok\u0105tne, tak aby jedna strona prostok\u0105tna CQ by\u0142a r\u00f3wna h, a druga - strony prostok\u0105tne A2 i A1 - by\u0142y przeciwprostok\u0105tnymi QM i QN, rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015bci\u0105 linii. Istot\u0105 tego kroku jest ustalenie d\u0142ugo\u015bci wszystkich ma\u0142ych bok\u00f3w tr\u00f3jk\u0105ta, a nast\u0119pnie przeanalizowanie, czy rzut ka\u017cdego boku odzwierciedla rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107. Je\u015bli nie, nale\u017cy obliczy\u0107 rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 po kolei, stosuj\u0105c metod\u0119 d\u0142ugo\u015bci rzeczywistej.<\/p>\n\n\n\n

3. Sporz\u0105d\u017a diagram rozwini\u0119cia. Narysuj lini\u0119 AxBx tak, aby by\u0142a r\u00f3wna a, przy czym Ax i Bx s\u0105 odpowiednio \u015brodkiem okr\u0119gu, rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015bci\u0105 linii QN (tj. l1) jako promieniem \u0142uku przeci\u0119tego przez 1x, co tworzy diagram p\u0142aski ma\u0142ego tr\u00f3jk\u0105ta \u25b3AB1; przy czym 1x jest \u015brodkiem okr\u0119gu, diagram p\u0142aski d\u0142ugo\u015bci \u0142uku S jest promieniem \u0142uku, a Ax jest \u015brodkiem okr\u0119gu, rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015bci\u0105 QM (tj. l2) jako promieniem \u0142uku przeci\u0119tego przez 2x, co tworzy diagram p\u0142aski ma\u0142ego tr\u00f3jk\u0105ta \u25b3A12. Daje to rozwini\u0119cie tr\u00f3jk\u0105ta \u0394A12 na planie. Ex uzyskuje si\u0119 przez przeci\u0119cie \u0142uku narysowanego z Ax jako \u015brodkiem i a\/2 jako promieniem, oraz \u0142uku narysowanego z 1x jako \u015brodkiem i 1'B' (tj. l3) jako promieniem. Na diagramie rozwini\u0119cia pokazano tylko po\u0142ow\u0119 pe\u0142nego rozwini\u0119cia.<\/p>\n\n\n\n

Znaczenie wyboru FE jako szwu w tym przyk\u0142adzie polega na tym, \u017ce wszystkie ma\u0142e tr\u00f3jk\u0105ty podzielone na powierzchni formy (\u015bci\u0119tego korpusu) s\u0105 u\u0142o\u017cone na tej samej p\u0142aszczy\u017anie, w ich rzeczywistym rozmiarze, bez przerw, pomini\u0119\u0107, nak\u0142adek lub zagi\u0119\u0107, w ich oryginalnych pozycjach s\u0105siaduj\u0105cych z lewej i prawej strony, rozwijaj\u0105c w ten spos\u00f3b ca\u0142\u0105 powierzchni\u0119 formy (\u015bci\u0119tego korpusu).<\/p>\n\n\n\n

Z tego wynika jasno, \u017ce tr\u00f3jk\u0105tna metoda rozwijania pomija relacj\u0119 mi\u0119dzy dwoma pierwotnymi prostymi liniami formy (r\u00f3wnoleg\u0142ymi, przecinaj\u0105cymi si\u0119, r\u00f3\u017cnymi) i zast\u0119puje j\u0105 now\u0105 tr\u00f3jk\u0105tn\u0105 relacj\u0105, jest wi\u0119c przybli\u017con\u0105 metod\u0105 rozwijania.<\/p>\n\n\n\n

1. Prawid\u0142owy podzia\u0142 powierzchni elementu blachy na okre\u015blon\u0105 liczb\u0119 ma\u0142ych tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w jest kluczem do roz\u0142o\u017cenia metody tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w. Zasadniczo podzia\u0142 powinien spe\u0142nia\u0107 nast\u0119puj\u0105ce cztery warunki, aby by\u0142 podzia\u0142em prawid\u0142owym, w przeciwnym razie jest to podzia\u0142 b\u0142\u0119dny: wszystkie wierzcho\u0142ki wszystkich ma\u0142ych tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w musz\u0105 znajdowa\u0107 si\u0119 na g\u00f3rnej i dolnej kraw\u0119dzi elementu; wszystkie ma\u0142e tr\u00f3jk\u0105ty nie mog\u0105 przecina\u0107 wewn\u0119trznej przestrzeni elementu, ale mog\u0105 by\u0107 tylko do\u0142\u0105czone do Wszystkie dwa s\u0105siaduj\u0105ce mniejsze tr\u00f3jk\u0105ty maj\u0105 i mog\u0105 mie\u0107 tylko jeden wsp\u00f3lny bok; dwa mniejsze tr\u00f3jk\u0105ty oddzielone jednym mniejszym tr\u00f3jk\u0105tem mog\u0105 mie\u0107 tylko jeden wsp\u00f3lny wierzcho\u0142ek; dwa mniejsze tr\u00f3jk\u0105ty oddzielone dwoma lub wi\u0119cej mniejszymi tr\u00f3jk\u0105tami albo maj\u0105 wsp\u00f3lny wierzcho\u0142ek, albo nie maj\u0105 wsp\u00f3lnego wierzcho\u0142ka.<\/p>\n\n\n\n

2. Rozwa\u017c boki wszystkich ma\u0142ych tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w, aby sprawdzi\u0107, kt\u00f3re z nich odzwierciedlaj\u0105 rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107, a kt\u00f3re nie. Wszystkie boki, kt\u00f3re nie odzwierciedlaj\u0105 rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci, nale\u017cy znale\u017a\u0107 po kolei, zgodnie z metod\u0105 znajdowania rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

3. Korzystaj\u0105c z s\u0105siednich pozycji ma\u0142ych tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w na diagramie jako podstawy, narysuj kolejno wszystkie ma\u0142e tr\u00f3jk\u0105ty, u\u017cywaj\u0105c znanych lub znalezionych d\u0142ugo\u015bci rzeczywistych jako promieni, a na koniec po\u0142\u0105cz wszystkie przeci\u0119cia, w zale\u017cno\u015bci od konkretnego kszta\u0142tu elementu, krzyw\u0105 lub kresk\u0105, aby uzyska\u0107 rozwijany diagram.<\/p>\n\n\n\n

Por\u00f3wnanie trzech metod<\/h2>\n\n\n\n

Zgodnie z powy\u017csz\u0105 analiz\u0105 mo\u017cna zauwa\u017cy\u0107, \u017ce metoda rozwijania tr\u00f3jk\u0105ta pozwala na rozwini\u0119cie powierzchni wszystkich form rozszerzalnych, podczas gdy metoda radialna ogranicza si\u0119 do rozwini\u0119cia przeci\u0119cia linii w punkcie kompozycji, a metoda linii r\u00f3wnoleg\u0142ych ogranicza si\u0119 do rozwini\u0119cia element\u00f3w r\u00f3wnolegle do siebie. Metoda radialna i metoda r\u00f3wnoleg\u0142a mog\u0105 by\u0107 postrzegane jako szczeg\u00f3lny przypadek metody tr\u00f3jk\u0105ta, ze wzgl\u0119du na prostot\u0119 rysowania, a metoda tr\u00f3jk\u0105ta jest bardziej uci\u0105\u017cliwa. Og\u00f3lnie rzecz bior\u0105c, trzy metody rozwijania s\u0105 wybierane zgodnie z nast\u0119puj\u0105cymi warunkami.<\/p>\n\n\n\n

1. Je\u017celi sk\u0142adowe p\u0142aszczyzny lub powierzchni (niezale\u017cnie od tego, czy jej przekr\u00f3j jest zamkni\u0119ty, czy nie), na rzucie wszystkich linii na powierzchni rzutowania, s\u0105 r\u00f3wnoleg\u0142e do swoich d\u0142ugich linii ci\u0105g\u0142ych, a na innej powierzchni rzutowania \u2013 do rzutu tylko linii prostej lub krzywej, to mo\u017cna zastosowa\u0107 metod\u0119 linii r\u00f3wnoleg\u0142ych w celu rozszerzenia.<\/p>\n\n\n\n

2. Je\u017celi sto\u017cek (lub cz\u0119\u015b\u0107 sto\u017cka) zostanie rzutowany na p\u0142aszczyzn\u0119 rzutowania, jego o\u015b odzwierciedla rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107, a podstawa sto\u017cka jest prostopad\u0142a do p\u0142aszczyzny rzutowania, to w\u00f3wczas wyst\u0119puj\u0105 najkorzystniejsze warunki do zastosowania metody radiometrycznej (\u201enajkorzystniejsze warunki\u201d nie oznaczaj\u0105 warunk\u00f3w koniecznych, poniewa\u017c metoda radiometryczna ma krok d\u0142ugo\u015bci rzeczywistej, wi\u0119c niezale\u017cnie od sto\u017cka (w jakim rodzaju pozycji rzutowania, zawsze mo\u017cna znale\u017a\u0107 wszystkie niezb\u0119dne elementy linii d\u0142ugo\u015bci rzeczywistej, a nast\u0119pnie rozszerzy\u0107 bok sto\u017cka).<\/p>\n\n\n\n

3. Gdy p\u0142aszczyzna lub powierzchnia elementu jest wielok\u0105tna we wszystkich trzech widokach, tj. gdy p\u0142aszczyzna lub powierzchnia nie jest ani r\u00f3wnoleg\u0142a, ani prostopad\u0142a do \u017cadnego rzutu, stosuje si\u0119 metod\u0119 tr\u00f3jk\u0105ta. Metoda tr\u00f3jk\u0105ta jest szczeg\u00f3lnie skuteczna przy rysowaniu kszta\u0142t\u00f3w nieregularnych.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W tym artykule om\u00f3wi\u0119 trzy sposoby rozk\u0142adania rozk\u0142adanych powierzchni z blachy. Zrozumienie tych metod jest niezb\u0119dne dla ka\u017cdego.<\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":53879,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[180],"tags":[184,185,182,186,183],"class_list":["post-28036","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog","tag-parallel-line-method","tag-radiometric-method","tag-sheet-metal-component","tag-triangulation-method","tag-unfolding-expandable-surface"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/www.harsle.com\/wp-content\/uploads\/2024\/10\/Three-Ways-to-Unfold-Expandable-Sheet-Metal-Surfaces.png","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28036","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=28036"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28036\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/53879"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=28036"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=28036"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=28036"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}