{"id":28090,"date":"2024-10-04T15:45:35","date_gmt":"2024-10-04T15:45:35","guid":{"rendered":"https:\/\/www.harsle.com\/?p=28090"},"modified":"2024-11-21T08:46:32","modified_gmt":"2024-11-21T08:46:32","slug":"actual-length-of-a-component","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/actual-length-of-a-component\/","title":{"rendered":"Znajdowanie rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci komponentu"},"content":{"rendered":"

Podczas pracy nad projektami kluczowe jest zrozumienie, jak wa\u017cne jest okre\u015blenie rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci elementu. Dok\u0142adne pomiary gwarantuj\u0105 idealne dopasowanie element\u00f3w i ich prawid\u0142owe dzia\u0142anie. W tym artykule podziel\u0119 si\u0119 praktycznymi metodami i wskaz\u00f3wkami, kt\u00f3re okaza\u0142y si\u0119 skuteczne w okre\u015blaniu rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci r\u00f3\u017cnych element\u00f3w. Niezale\u017cnie od tego, czy zajmujesz si\u0119 produkcj\u0105, czy projektami DIY, opanowanie tej umiej\u0119tno\u015bci mo\u017ce znacznie zwi\u0119kszy\u0107 Twoj\u0105 precyzj\u0119 i wydajno\u015b\u0107. Przyjrzyjmy si\u0119 najlepszym praktykom w zakresie uzyskiwania dok\u0142adnych pomiar\u00f3w!<\/p>\n\n\n\n

W przetwarzaniu blacha <\/a>Cz\u0119\u015bci, cz\u0119sto spotykane s\u0105 przedmioty o r\u00f3\u017cnych kszta\u0142tach, takie jak rury wentylacyjne, odkszta\u0142cone po\u0142\u0105czenia itp. Aby zako\u0144czy\u0107 ich obr\u00f3bk\u0119, blacha musi zosta\u0107 najpierw roz\u0142o\u017cona, powierzchnia przedmiotu jest rozk\u0142adana na p\u0142aszczy\u017anie zgodnie z jego rzeczywistym kszta\u0142tem i rozmiarem. Rozk\u0142adanie blachy jest procesem przygotowawczym do blacha<\/a> Materia\u0142, a tak\u017ce warunek konieczny prawid\u0142owej obr\u00f3bki element\u00f3w z blachy. Aby poprawnie narysowa\u0107 schemat rozk\u0142adania blachy, konieczna jest znajomo\u015b\u0107 rzeczywistych wymiar\u00f3w schematu rozk\u0142adania lub rzeczywistych wymiar\u00f3w odpowiednich element\u00f3w schematu rozk\u0142adania. Gdy tr\u00f3jwymiarowa powierzchnia linii i powierzchnia rzutowania nie s\u0105 r\u00f3wnoleg\u0142e, rysunki konstrukcyjne w rzucie nie odzwierciedlaj\u0105 jego rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci, dlatego przed rozwini\u0119ciem nale\u017cy zastosowa\u0107 metod\u0119 graficzn\u0105, aby okre\u015bli\u0107 rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 odcinka linii.<\/p>\n\n\n\n

Metody wyznaczania rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci odcinka obejmuj\u0105 metod\u0119 obrotu, metod\u0119 tr\u00f3jk\u0105ta prostok\u0105tnego, metod\u0119 trapezu prostok\u0105tnego oraz metod\u0119 rzutowania pomocniczego. Znajomo\u015b\u0107 i stosowanie tych metod wyznaczania rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci odcinka jest warunkiem wst\u0119pnym i podstaw\u0105 nabycia umiej\u0119tno\u015bci rozk\u0142adania blach.<\/p>\n\n\n\n

Metoda rotacji<\/strong><\/h3>\n\n\n\n

Metoda obrotu polega na obr\u00f3ceniu pochylonej linii wok\u00f3\u0142 osi prostopad\u0142ej do p\u0142aszczyzny rzutowania do po\u0142o\u017cenia r\u00f3wnoleg\u0142ego do innej p\u0142aszczyzny rzutowania, gdzie rzutowany odcinek linii na tej p\u0142aszczy\u017anie rzutowania jest rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015bci\u0105 pochylonej linii. Dla wygody graficznej o\u015b zazwyczaj przechodzi nad jednym z punkt\u00f3w ko\u0144cowych pochy\u0142ej linii, punkt ko\u0144cowy jest \u015brodkiem okr\u0119gu, a pochy\u0142a linia jest promieniem obrotu.<\/p>\n\n\n\n

Zasada obrotu dla d\u0142ugo\u015bci rzeczywistej: poni\u017cszy diagram przedstawia zasad\u0119 obrotu dla d\u0142ugo\u015bci rzeczywistej. AB to prosta pozycyjna, nachylona do dowolnej p\u0142aszczyzny rzutowania. Rzut AB a'b' na p\u0142aszczyzn\u0119 V i rzut AB na p\u0142aszczyzn\u0119 H s\u0105 kr\u00f3tsze od d\u0142ugo\u015bci rzeczywistej. Zak\u0142adaj\u0105c, \u017ce o\u015b AO jest prostopad\u0142a do p\u0142aszczyzny H na jednym ko\u0144cu AB, po obrocie AB wok\u00f3\u0142 osi AO do po\u0142o\u017cenia AB1 r\u00f3wnoleg\u0142ego do p\u0142aszczyzny V, jego rzut a'b1\u2032 na p\u0142aszczyzn\u0119 V (linia przerywana na diagramie wskazuje d\u0142ugo\u015b\u0107 rzeczywist\u0105) b\u0119dzie odzwierciedla\u0142 jego d\u0142ugo\u015b\u0107 rzeczywist\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\"Rzeczywista<\/figure>\n\n\n\n

Metoda obrotu dla d\u0142ugo\u015bci rzeczywistych: Poni\u017cszy schemat przedstawia konkretn\u0105 metod\u0119 zastosowania metody obrotu dla d\u0142ugo\u015bci rzeczywistych. Na poni\u017cszym schemacie (a) rzut poziomy ab jest obracany tak, aby by\u0142 r\u00f3wnoleg\u0142y do rzutu prostok\u0105tnego, co skutkuje punktami a1 i b1, \u0142\u0105cz\u0105cymi a1b' lub a'b1, co stanowi rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 odcinka AB; na poni\u017cszym schemacie (b) rzut prostok\u0105tny a'b' jest obracany tak, aby by\u0142 r\u00f3wnoleg\u0142y do rzutu poziomego, co skutkuje punktami a1 i b1, \u0142\u0105cz\u0105cymi a1b lub ab1, co stanowi rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 odcinka AB.<\/p>\n\n\n\n

\"Rzeczywista<\/figure>\n\n\n\n

Przyk\u0142ad: Poni\u017cszy diagram przedstawia rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 graniastos\u0142upa prostego za pomoc\u0105 metody obrotu. Jak wida\u0107 z rzutu, podstawa graniastos\u0142upa prostego jest r\u00f3wnoleg\u0142a do p\u0142aszczyzny poziomej, a jego rzut poziomy odzwierciedla jego bry\u0142\u0119 i rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107. Pozosta\u0142e cztery \u015bciany (boki) to dwa zestawy tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w, kt\u00f3rych rzuty nie odzwierciedlaj\u0105 rzeczywistego kszta\u0142tu. Aby uzyska\u0107 rzeczywisty kszta\u0142t dw\u00f3ch zestaw\u00f3w tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w, nale\u017cy znale\u017a\u0107 rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 ich graniastos\u0142up\u00f3w. Poniewa\u017c kszta\u0142t jest symetryczny od przodu do ty\u0142u, do narysowania diagramu potrzebne s\u0105 tylko rzeczywiste d\u0142ugo\u015bci dw\u00f3ch bocznych graniastos\u0142up\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\"Rzeczywista<\/figure>\n\n\n\n

Konkretne kroki tworzenia diagramu rozk\u0142adanego to:<\/p>\n\n\n\n

1. U\u017cyj metody obrotu, aby znale\u017a\u0107 rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 \u017ceber bocznych Oc i Od. Jak pokazano na poni\u017cszym schemacie, przyjmij O jako \u015brodek okr\u0119gu, odpowiednio Oc, Od jako promie\u0144 obrotu, przecinaj\u0105c lini\u0119 poziom\u0105 w c1, d1. c1, d1 od c1, d1 w g\u00f3r\u0119 linii pionowej, a rzut prostopad\u0142y c'd', linia przed\u0142u\u017cenia c'd' przecinaj\u0105ca c1'd1', \u0142\u0105cz\u0105ca O'c1', O'd1', to rzeczywista d\u0142ugo\u015b\u0107 graniastos\u0142upa bocznego Oc i Od.<\/p>\n\n\n\n

2. Narysuj lini\u0119 AD o d\u0142ugo\u015bci r\u00f3wnej ad w odpowiednim miejscu na diagramie, a nast\u0119pnie narysuj \u25b3AOD, gdzie A i D to \u015brodki okr\u0119gu, a Od' to promie\u0144 \u0142uku, przecinaj\u0105cy si\u0119 w punkcie O; nast\u0119pnie narysuj \u0142uk, kt\u00f3rego O to \u015brodek okr\u0119gu, a Oc1\u2032 to promie\u0144, przecinaj\u0105cy si\u0119 z \u0142ukiem utworzonym z D jako \u015brodkiem i dc jako promieniem w punkcie C. Po\u0142\u0105cz OC i DC, aby uzyska\u0107 \u25b3DOC. Narysuj pozosta\u0142e dwa boki \u25b3COB i \u25b3BOA w ten sam spos\u00f3b, aby uzyska\u0107 sto\u017cek trygonalny z rozszerzonymi bokami.<\/p>\n\n\n\n

Poni\u017cszy rysunek przedstawia \u015bci\u0119ty sto\u017cek. Aby najpierw narysowa\u0107 g\u00f3r\u0119 sto\u017cka, nale\u017cy przekszta\u0142ci\u0107 go w sto\u017cek, a nast\u0119pnie utworzy\u0107 szereg powierzchni sto\u017cka. Nast\u0119pnie nale\u017cy u\u017cy\u0107 metody obrotu, aby znale\u017a\u0107 te linie. Cz\u0119\u015b\u0107 rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci linii zosta\u0142a uci\u0119ta (mo\u017cna r\u00f3wnie\u017c pozostawi\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci linii). Mo\u017cna dokona\u0107 rozszerzenia rysunku.<\/p>\n\n\n\n

\"Rzeczywista<\/figure>\n\n\n\n

Aby pozna\u0107 rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 skr\u00f3conej cz\u0119\u015bci linii, nale\u017cy wykona\u0107 nast\u0119puj\u0105ce kroki diagramu.<\/p>\n\n\n\n

1. Przed\u0142u\u017c lini\u0119 kszta\u0142tu o 1'1\u2033 i 7'7\u2033 tak, aby si\u0119 przeci\u0119\u0142a, tworz\u0105c wierzcho\u0142ek sto\u017cka O'.<\/p>\n\n\n\n

2. Utw\u00f3rz okr\u0105g podstawy sto\u017cka i podziel obw\u00f3d okr\u0119gu podstawy na liczb\u0119 r\u00f3wnych cz\u0119\u015bci (tutaj 1\/2 obwodu okr\u0119gu podstawy jest podzielona na 6 r\u00f3wnych cz\u0119\u015bci), aby uzyska\u0107 r\u00f3wne cz\u0119\u015bci 1, 2, \u2026, 7, z ka\u017cdego r\u00f3wnego punktu do g\u0142\u00f3wnego widoku pionowego prowadzenia, a okr\u0105g podstawy rzutowany jest w punktach 1\u2032, 2\u2032, \u2026, 7\u2032, a nast\u0119pnie z ka\u017cdego punktu i wierzcho\u0142ka sto\u017cka O' dla linii, aby uzyska\u0107 sto\u017cek linie powierzchni sto\u017ckowej.<\/p>\n\n\n\n

3. Spo\u015br\u00f3d linii sto\u017cka tylko linie konturowe 1\u20331\u2032 i 7\u20337\u2032 s\u0105 r\u00f3wnoleg\u0142e do rzutu prostopad\u0142ego i odzwierciedlaj\u0105 jego d\u0142ugo\u015b\u0107, podczas gdy pozosta\u0142e nie odzwierciedlaj\u0105 d\u0142ugo\u015bci rzeczywistej. Metoda polega na narysowaniu linii r\u00f3wnoleg\u0142ej o d\u0142ugo\u015bci 7\u2033 z 7\u2033, 6\u2033\u2026, 2\u2033 i przeci\u0119ciu linii konturowej O'1\u2032 pod k\u0105tem 7\u00b0, 6\u00b0,\u2026, 2\u00b0, O'6\u00b0, O'5\u00b0,\u2026, O'2\u00b0 dla odpowiednio O'6\u2033, O'5\u2033,\u2026, O'2\u2033. 2\u2033 d\u0142ugo\u015bci rzeczywistej.<\/p>\n\n\n\n

\"Rzeczywista<\/figure>\n\n\n\n

Powy\u017cszy diagram przedstawia rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 sto\u017cka sko\u015bnego po obrocie. Kroki s\u0105 nast\u0119puj\u0105ce:<\/p>\n\n\n\n

1. Najpierw zr\u00f3b 1\/2 okr\u0119gu podstawowego, obw\u00f3d okr\u0119gu podstawowego podziel na pewn\u0105 liczb\u0119 r\u00f3wnych cz\u0119\u015bci (na schemacie na 6 r\u00f3wnych cz\u0119\u015bci).<\/p>\n\n\n\n

2. z pionow\u0105 stop\u0105 O jako \u015brodkiem okr\u0119gu, O1, O2, \u2026, O6 dla promienia \u0142uku i 1 ~ 7 przeci\u0119ciem linii w 2 "i tak w ka\u017cdym punkcie.<\/p>\n\n\n\n

3. Poprowad\u017a lini\u0119 od punkt\u00f3w 2\u2033 itd. do O', gdzie O'2\u2032 itd. to rzeczywista d\u0142ugo\u015b\u0107 linii przechodz\u0105cej przez punkty r\u00f3wnonocy. Innymi s\u0142owy, O'2\u2032 to rzut prostopad\u0142y linii O2, a O'2\u2033 to rzeczywista d\u0142ugo\u015b\u0107 linii O2.<\/p>\n\n\n\n

Poni\u017cszy diagram przedstawia rzeczywiste d\u0142ugo\u015bci pryzmat\u00f3w w po\u0142\u0105czeniu kwadratowym, uzyskane metod\u0105 obrotu i rozci\u0105gni\u0119cia.<\/p>\n\n\n\n

\"Rzeczywista<\/figure>\n\n\n\n

Oto kroki rysowania rzeczywistych d\u0142ugo\u015bci pryzmat\u00f3w:<\/p>\n\n\n\n

1. Narysuj widok g\u0142\u00f3wny i widok z g\u00f3ry, przyr\u00f3wnaj otw\u00f3r ko\u0142a widoku z g\u00f3ry i po\u0142\u0105cz odpowiadaj\u0105ce sobie linie proste.<\/p>\n\n\n\n

2. Obr\u00f3\u0107 proste linie a1, (a4), a2, (a3) i narysuj pionowe linie w g\u00f3r\u0119, aby wyznaczy\u0107 ich rzeczywiste d\u0142ugo\u015bci a-1, (a-4) i a-2, (a-3) po prawej stronie widoku g\u0142\u00f3wnego.<\/p>\n\n\n\n

3. U\u017cywaj\u0105c rzeczywistych d\u0142ugo\u015bci prostych linii, d\u0142ugo\u015bci kraw\u0119dzi kwadratowych ust i d\u0142ugo\u015bci rozwarcia \u0142uku odpowiadaj\u0105cego rozwarciu okr\u0105g\u0142emu, narysuj po kolei rozwarcia 1\/4.<\/p>\n\n\n\n

W przypadku, gdy cz\u0119\u015b\u0107 przej\u015bciowa rury kwadratowej znajduje si\u0119 naprzeciwko rury okr\u0105g\u0142ej, konieczne jest po\u0142\u0105czenie kwadratowo-okr\u0105g\u0142e. Kwadratowe wej\u015bcie mo\u017ce by\u0107 kwadratowe lub prostok\u0105tne, a okr\u0105g\u0142e mo\u017ce znajdowa\u0107 si\u0119 po\u015brodku, z boku lub w naro\u017cniku. W zwi\u0105zku z tym kszta\u0142t takich po\u0142\u0105cze\u0144 mo\u017ce by\u0107 r\u00f3\u017cny, ale metoda wyznaczania rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci po\u0142\u0105cze\u0144 kwadratowych i okr\u0105g\u0142ych jest zasadniczo taka sama.<\/p>\n\n\n\n

Metoda tr\u00f3jk\u0105ta prostok\u0105tnego<\/strong><\/h3>\n\n\n\n

Metoda tr\u00f3jk\u0105ta prostok\u0105tnego jest powszechnie stosowan\u0105 metod\u0105 znajdowania d\u0142ugo\u015bci rzeczywistej.<\/p>\n\n\n\n

Zasada metody tr\u00f3jk\u0105ta prostok\u0105tnego i metoda rysowania: poni\u017cszy diagram (a) jest diagramem zasadniczym metody tr\u00f3jk\u0105ta prostok\u0105tnego dla rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci. Odcinek AB nie jest r\u00f3wnoleg\u0142y do p\u0142aszczyzny rzutowania, a jego rzut ab i a'b' nie odzwierciedlaj\u0105 rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci. Na p\u0142aszczy\u017anie ABba poprowadzono prost\u0105 r\u00f3wnoleg\u0142\u0105 do ab przechodz\u0105c\u0105 przez punkt A i przecinaj\u0105c\u0105 Bb w punkcie B1, daj\u0105c tr\u00f3jk\u0105t prostok\u0105tny ABB1. W tym tr\u00f3jk\u0105cie rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 przeciwprostok\u0105tnej AB tr\u00f3jk\u0105ta prostok\u0105tnego mo\u017cna znale\u017a\u0107, znaj\u0105c d\u0142ugo\u015bci dw\u00f3ch bok\u00f3w prostok\u0105tnych AB1 i BB1. D\u0142ugo\u015bci AB1 i BB1 znajduj\u0105 si\u0119 na diagramie rzutowania jako AB1 = ab, BB1 = b'b1\u2032 lub BB1 = b'bx \u2013 a'ax. Znajomo\u015b\u0107 takich dw\u00f3ch bok\u00f3w prostok\u0105tnych jednoznacznie rysuje poszukiwany tr\u00f3jk\u0105t prostok\u0105tny.<\/p>\n\n\n\n

\"Rzeczywista<\/figure>\n\n\n\n

Rysunek (b) powy\u017cej przedstawia zastosowanie metody tr\u00f3jk\u0105ta prostok\u0105tnego do znalezienia rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci. Rzut odcinka AB jest znany jako ab i a'b'. Aby znale\u017a\u0107 rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 odcinka AB, mo\u017cna najpierw poprowadzi\u0107 lini\u0119 poziom\u0105 przez punkt a', przeci\u0105\u0107 lini\u0119 bb' w punkcie b1\u2032, bb1\u2032, czyli d\u0142ugo\u015b\u0107 boku prostok\u0105tnego. Nast\u0119pnie, patrz\u0105c z g\u00f3ry na odcinek AB, narysowa\u0107 lini\u0119 pionow\u0105 i przeci\u0105\u0107 j\u0105 przez punkt b, a nast\u0119pnie lini\u0119 przeci\u0119cia z aB0, czyli rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 odcinka.<\/p>\n\n\n\n

Przyk\u0142ad: Poni\u017cszy schemat przedstawia ma\u0142e i du\u017ce z\u0142\u0105cze kwadratowe. Spr\u00f3buj znale\u017a\u0107 rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 jego linii g\u0142\u00f3wnej AC i linii pomocniczej BC.<\/p>\n\n\n\n

\"Rzeczywista<\/figure>\n\n\n\n

Z diagramu wynika, \u017ce rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 AC mo\u017cna znale\u017a\u0107 w tr\u00f3jk\u0105cie prostok\u0105tnym, gdzie aC i Aa s\u0105 dwoma bokami prostok\u0105tnymi, natomiast rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 BC mo\u017cna znale\u017a\u0107 w tr\u00f3jk\u0105cie prostok\u0105tnym BbC. W obu tr\u00f3jk\u0105tach Aa = Bb = h, co jest r\u00f3wne wysoko\u015bci stawu. Pozosta\u0142e dwa boki prostok\u0105tne aC i bC s\u0105 r\u00f3wne rzutom ac i bc odpowiednio na AC i BC w widoku z g\u00f3ry. W ten spos\u00f3b rzeczywiste d\u0142ugo\u015bci AC i BC mo\u017cna wyznaczy\u0107 w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b.<\/p>\n\n\n\n

1. utw\u00f3rz k\u0105t prosty B0OC0.<\/p>\n\n\n\n

2. przeci\u0105\u0107 OA0 i OB0 na poziomej stronie tego k\u0105ta prostego, odpowiednio r\u00f3wne ac i bc w widoku z g\u00f3ry, a tak\u017ce przeci\u0105\u0107 OC0 na pionowej stronie, r\u00f3wnej wysoko\u015bci h w widoku g\u0142\u00f3wnym.<\/p>\n\n\n\n

3. po\u0142\u0105cz C0A0 i C0B0, w\u00f3wczas przeciwprostok\u0105tne C0A0 i C0B0 b\u0119d\u0105 rzeczywistymi d\u0142ugo\u015bciami \u017c\u0105danych odcink\u00f3w AC i BC.<\/p>\n\n\n\n

Metoda trapezu prostok\u0105tnego<\/strong><\/h3>\n\n\n\n

Metoda trapez\u00f3w prostok\u0105tnych jest r\u00f3wnie\u017c powszechnie stosowan\u0105 metod\u0105 wyznaczania d\u0142ugo\u015bci rzeczywistych.<\/p>\n\n\n\n

Zasada metody trapez\u00f3w prostok\u0105tnych dla d\u0142ugo\u015bci rzeczywistej i metoda rysowania: poni\u017cszy diagram przedstawia zasad\u0119 stosowania metody trapez\u00f3w prostok\u0105tnych dla d\u0142ugo\u015bci rzeczywistej. Og\u00f3lne po\u0142o\u017cenie linii AB na powierzchni V i powierzchni H nie mo\u017ce odzwierciedla\u0107 d\u0142ugo\u015bci rzeczywistej, ale dwa punkty ko\u0144cowe linii AB i odleg\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119dzy powierzchniami V mo\u017cna uzyska\u0107 na powierzchni H, czyli Aa i Bb, te same, A, B dwa punkty i odleg\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119dzy powierzchniami H mo\u017cna r\u00f3wnie\u017c uzyska\u0107 na powierzchni V, czyli Aa' i Bb'. W oparciu o t\u0119 zasad\u0119, rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 linii AB mo\u017cna znale\u017a\u0107 za pomoc\u0105 metody trapez\u00f3w prostok\u0105tnych. Istniej\u0105 dwie konkretne metody wykresu d\u0142ugo\u015bci rzeczywistych.<\/p>\n\n\n\n

1. korzystaj\u0105c z rzutu prostok\u0105tnego rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci odcinka AB: rzut prostok\u0105tny odcinka AB a'b' jako dolnej kraw\u0119dzi trapezu prostok\u0105tnego, z dw\u00f3ch punkt\u00f3w a', b' odpowiednio w g\u00f3r\u0119 odcinka pionowego, przecinaj\u0105 si\u0119 odcinki Aa', Bb', po\u0142\u0105czone z odcinkiem AB, tj. dla \u017c\u0105danego odcinka.<\/p>\n\n\n\n

2. jest wykorzystaniem rzutu poziomego rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci odcinka AB: rzut poziomy AB jako dolna kraw\u0119d\u017a trapezu prostok\u0105tnego, z dw\u00f3ch punkt\u00f3w a, b odpowiednio w g\u00f3r\u0119 linii pionowej, przecinaj\u0105 si\u0119 odcinki Aa, Bb, \u0142\u0105cz\u0105 AB, kt\u00f3ry jest \u017c\u0105dany.<\/p>\n\n\n\n

\"Rzeczywista<\/figure>\n\n\n\n

Przyk\u0142ad: Poni\u017cszy rysunek przedstawia staw podkowy, kt\u00f3rego g\u00f3rny i dolny wylot to okr\u0119gi, ale okr\u0119gi te nie s\u0105 r\u00f3wnoleg\u0142e i nie maj\u0105 r\u00f3wnej \u015brednicy. Spr\u00f3buj narysowa\u0107 trapez prostok\u0105tny na podstawie jego d\u0142ugo\u015bci linii i diagramu rozszerzenia.<\/p>\n\n\n\n

\"Rzeczywista<\/figure>\n\n\n\n

Z powy\u017cszego rysunku (a) wynika, \u017ce poniewa\u017c jego powierzchnia nie jest powierzchni\u0105 sto\u017ckow\u0105, aby stworzy\u0107 diagram jego rozwini\u0119cia, mo\u017cna jedynie wykorzysta\u0107 lini\u0119 do i z powierzchni na kilka tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w, a nast\u0119pnie, po kolei, znale\u017a\u0107 rzeczywisty kszta\u0142t tych tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w. Szczeg\u00f3\u0142owe kroki wykresu s\u0105 nast\u0119puj\u0105ce.<\/p>\n\n\n\n

1. Zr\u00f3b 12 r\u00f3wnych cz\u0119\u015bci g\u00f3rnego i dolnego otworu ustnego, a nast\u0119pnie podziel powierzchni\u0119 na 24 tr\u00f3jk\u0105ty, jak pokazano na schemacie.<\/p>\n\n\n\n

2. Znajd\u017a rzeczywiste d\u0142ugo\u015bci linii \u2160-\u2161, \u2161-\u2162, \u2026, \u2165-VII, a nast\u0119pnie narysuj rzeczywisty kszta\u0142t serii tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

W takich przypadkach, je\u015bli do znalezienia rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci u\u017cyta zostanie metoda obrotu lub metoda tr\u00f3jk\u0105ta prostok\u0105tnego, konieczne b\u0119dzie wykonanie rzutu odcinka na widok z g\u00f3ry. Poniewa\u017c g\u00f3rna powierzchnia po\u0142\u0105czenia podkowa i pozioma p\u0142aszczyzna rzutowania s\u0105 nachylone, a zatem g\u00f3rna powierzchnia w widoku z g\u00f3ry jest odbita jako elipsa, te dwie metody rozszerzania mapy s\u0105 oczywi\u015bcie bardziej problematyczne. W tym przypadku w\u0142a\u015bciwe jest zastosowanie metody trapez\u00f3w prostok\u0105tnych.<\/p>\n\n\n\n

Tak jak na powy\u017cszym rysunku (b) w rozci\u0105gni\u0119ciu powierzchni z\u0142o\u017conej \u2160-1-\u2161-2-\u2162-3\u2026XII-12, rozci\u0105gni\u0119tym na rysunku poni\u017cej, a nast\u0119pnie na rysunku powy\u017cej linii zagi\u0119cia \u2160-\u2161-\u2162\u2026XII, czyli o rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci \u2160-\u2161, \u2161-\u2162, \u2026, \u2165-VII itd. Ta metoda znajdowania rzeczywistych d\u0142ugo\u015bci to metoda trapez\u00f3w prostok\u0105tnych.<\/p>\n\n\n\n

\"Rzeczywista<\/figure>\n\n\n\n

Jak wida\u0107 z metody diagramowej, metoda trapezu prostok\u0105tnego r\u00f3wnie\u017c opiera si\u0119 na rzucie pochy\u0142ej jako podstawy, gdzie odleg\u0142o\u015b\u0107 dw\u00f3ch punkt\u00f3w ko\u0144cowych pochy\u0142ej od tej samej p\u0142aszczyzny rzutu, co dwa przyprostok\u0105tne, po utworzeniu trapezu prostok\u0105tnego, wynosi przeciwprostok\u0105tn\u0105 trapezu prostok\u0105tnego, czyli rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 poszukiwanej linii. Tr\u00f3jk\u0105t prostok\u0105tny mo\u017cna postrzega\u0107 jako szczeg\u00f3lny przypadek metody trapezu prostok\u0105tnego, w kt\u00f3rym d\u0142ugo\u015b\u0107 przyprostok\u0105tnej jest r\u00f3wna zeru.<\/p>\n\n\n\n

Powy\u017csza metoda s\u0142u\u017cy do uzyskania dw\u00f3ch linii bocznych ka\u017cdego tr\u00f3jk\u0105ta na powierzchni po\u0142\u0105czenia podkowatego, kt\u00f3rego drugi bok jest d\u0142ugo\u015bci\u0105 g\u00f3rnego i dolnego otworu ko\u0142owego r\u00f3wn\u0105 roz\u0142o\u017conemu \u0142ukowi. W ten spos\u00f3b mo\u017cna utworzy\u0107 seri\u0119 tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w metod\u0105 tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w o trzech znanych bokach, kt\u00f3re s\u0105 u\u0142o\u017cone w celu uzyskania poni\u017cszego schematu po\u0142\u0105czenia podkowatego.<\/p>\n\n\n\n

Metoda zmiany twarzy<\/strong><\/h3>\n\n\n\n

Opr\u00f3cz opisanych powy\u017cej metod znajdowania rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci linii, istnieje r\u00f3wnie\u017c powszechnie stosowana metoda polegaj\u0105ca na zmianie powierzchni.<\/p>\n\n\n\n

\"Rzeczywista<\/figure>\n\n\n\n

Zasada metody zmiany powierzchni na rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 i metoda rysowania: zasada metody zmiany powierzchni polega na zachowaniu niezmienionego odcinka przestrzeni, a nast\u0119pnie na stworzeniu nowej powierzchni rzutowania, r\u00f3wnoleg\u0142ej do \u017c\u0105danego odcinka i prostopad\u0142ej do pierwotnej. Rzut odcinka na now\u0105 powierzchni\u0119 rzutowania b\u0119dzie odzwierciedla\u0142 jego rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107. Powy\u017cszy diagram przedstawia schematyczny rysunek rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci odcinka.<\/p>\n\n\n\n

\"Rzeczywista<\/figure>\n\n\n\n

Jak wida\u0107 na powy\u017cszym diagramie (a), odcinek AB nie jest r\u00f3wnoleg\u0142y do p\u0142aszczyzn rzutowania H i V, a jego rzut nie odzwierciedla rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci. Nowy rzut a1'b1\u2032 odzwierciedla rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 odcinka AB. Dalsza analiza przestrzeni pokazanej na rysunku (a) powy\u017cej ujawnia nast\u0119puj\u0105ce zale\u017cno\u015bci rzutowania dla metody zmiany powierzchni.<\/p>\n\n\n\n

1. Poniewa\u017c nowa powierzchnia projekcji P jest r\u00f3wnoleg\u0142a do AB i prostopad\u0142a do p\u0142aszczyzny H, linia przeci\u0119cia pomi\u0119dzy now\u0105 powierzchni\u0105 projekcji P i p\u0142aszczyzn\u0105 H, O1X1 (zwana now\u0105 osi\u0105 projekcji) jest koniecznie r\u00f3wnoleg\u0142a do rzutu ab na p\u0142aszczyzn\u0119 H linii AB, O1X1 \/\/ ab, jak odbito w rzucie na p\u0142aszczyzn\u0119 H.<\/p>\n\n\n\n

2. Poniewa\u017c powierzchnie P i V s\u0105 jednocze\u015bnie prostopad\u0142e do powierzchni H, odleg\u0142o\u015b\u0107 od rzutu a1'b1\u2032 powierzchni P do O1X1 i odleg\u0142o\u015b\u0107 od rzutu a'b' powierzchni V do OX musz\u0105 jednocze\u015bnie odzwierciedla\u0107 odleg\u0142o\u015bci prostopad\u0142e od dw\u00f3ch punkt\u00f3w ko\u0144cowych A i B linii przestrzennej do powierzchni H i s\u0105 one r\u00f3wne sobie, a1ax1 = a'ax = Aa i b1'bx1 = Bb. Dla u\u0142atwienia oznaczenia, nowo utworzony rzut r\u00f3wnoleg\u0142y do AB Rzut a1'b1\u2032, kt\u00f3ry odzwierciedla rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107, nazywa si\u0119 nowym rzutem, rzut a'b', kt\u00f3ry pierwotnie nie odzwierciedla\u0142 rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci, nazywa si\u0119 starym lub zast\u0119pczym rzutem, a rzut p\u0142aszczyzny H, kt\u00f3ry jest do nich prostopad\u0142y w tym samym czasie, nazywa si\u0119 rzutem niezmiennym. W ten spos\u00f3b t\u0119 relacj\u0119 projekcji dla metody powierzchni zast\u0119pczej mo\u017cna wyrazi\u0107 jako odleg\u0142o\u015b\u0107 od nowej projekcji do nowej osi r\u00f3wn\u0105 odleg\u0142o\u015bci od starej projekcji do starej osi.<\/p>\n\n\n\n

3. Poniewa\u017c obie powierzchnie P i V s\u0105 prostopad\u0142e do powierzchni H, po\u0142\u0105czenie mi\u0119dzy projekcj\u0105 P i projekcj\u0105 H w dowolnym punkcie linii musi by\u0107 prostopad\u0142e do nowej osi projekcji O1X1, linia mi\u0119dzy projekcj\u0105 niezmienn\u0105 a star\u0105 i now\u0105 projekcj\u0105 jest prostopad\u0142a odpowiednio do starej i nowej osi projekcji po roz\u0142o\u017ceniu.<\/p>\n\n\n\n

Zgodnie z powy\u017csz\u0105 relacj\u0105 projekcyjn\u0105 metody permutacyjnej, kroki wykresu powinny by\u0107 nast\u0119puj\u0105ce:<\/p>\n\n\n\n

1. jak pokazano w punkcie (b) powy\u017cej, zr\u00f3b now\u0105 o\u015b projekcji O1X1 r\u00f3wnoleg\u0142\u0105 do ab.<\/p>\n\n\n\n

2. Narysuj lini\u0119 prostopad\u0142\u0105 przez punkty a i b do osi O1X1 i przetnij O1X1 w punktach ax1 i bx1.<\/p>\n\n\n\n

3. Przesu\u0144 rzuty a' i b' p\u0142aszczyzny V na o\u015b OX do nowej p\u0142aszczyzny rzutowania, zmierz ax1a1'=axa' i bx1b1'=bxb' na liniach pionowych.<\/p>\n\n\n\n

4. Po\u0142\u0105cz punkty a1\u2032 i b1\u2032, nowy rzut a1'b1\u2032 odcinka AB, kt\u00f3ry odzwierciedla rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 odcinka AB.<\/p>\n\n\n\n

Przyk\u0142ad: Poni\u017cszy schemat ilustruje zastosowanie metody rzutowania pomocniczego w celu znalezienia rzeczywistego kszta\u0142tu przekroju walcowego.<\/p>\n\n\n\n

\"Rzeczywista<\/figure>\n\n\n\n

Kroki przedstawione na rysunku s\u0105 nast\u0119puj\u0105ce.<\/p>\n\n\n\n

1. wykonaj widok g\u0142\u00f3wny i widok z g\u00f3ry, dziel\u0105c widok z g\u00f3ry przez po\u0142ow\u0119 obwodu ko\u0142a na 6 r\u00f3wnych cz\u0119\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

2. Narysuj pionow\u0105 lini\u0119 biegn\u0105c\u0105 w g\u00f3r\u0119 przez punkt r\u00f3wnoodleg\u0142y, aby okre\u015bli\u0107 po\u0142o\u017cenie linii g\u0142\u00f3wnej w widoku g\u0142\u00f3wnym.<\/p>\n\n\n\n

3. rysuj\u0105c prostopad\u0142e w d\u00f3\u0142 od punkt\u00f3w r\u00f3wnoodleg\u0142ych, aby przeci\u0105\u0107 doln\u0105 lini\u0119 \u015brodkow\u0105, szeroko\u015b\u0107 mi\u0119dzy prostymi liniami przekroju<\/p>\n\n\n\n

4. rysuj\u0105c linie prostopad\u0142e przechodz\u0105ce przez przeci\u0119cie linii na sko\u015bnym otworze przekroju do d\u0142ugiej osi r\u00f3wnoleg\u0142ej do sko\u015bnego otworu przekroju, a nast\u0119pnie rysuj\u0105c odleg\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119dzy r\u00f3wnoodleg\u0142ymi punktami w widoku g\u00f3rnym a lini\u0105 \u015brodkow\u0105 dolnego okr\u0119gu z kolei do punkt\u00f3w w widoku drugorz\u0119dnym, zgodnie z zasad\u0105 \u201er\u00f3wnej szeroko\u015bci\u201d.<\/p>\n\n\n\n

5. Po\u0142\u0105cz punkty tak, aby utworzy\u0107 pe\u0142n\u0105 elips\u0119 przekroju.<\/p>\n\n\n\n

Poni\u017cszy schemat przedstawia zastosowanie metody rzutowania pomocniczego do znalezienia rzeczywistego kszta\u0142tu przekroju sto\u017cka ortogonalnego. Schematy \u2460, \u2461, \u2026 (7) wskazuj\u0105 kolejno\u015b\u0107 rysowania i \u0142\u0105czenia linii.<\/p>\n\n\n\n

\"Rzeczywista<\/figure>\n\n\n\n

Zasadniczo, nie jest konieczne rysowanie linii na powierzchni sto\u017cka, aby uzyska\u0107 rzeczywisty kszta\u0142t przekroju sto\u017ckowego, ale lepiej jest zastosowa\u0107 metod\u0119 ko\u0142a w\u0105tku, jak pokazano na powy\u017cszym rysunku. Aby linie by\u0142y wyra\u017ane, w tym przyk\u0142adzie trzy kroki diagramu zostan\u0105 narysowane osobno, a sam diagram nie musi by\u0107 rozdzielony. Kroki s\u0105 nast\u0119puj\u0105ce:<\/p>\n\n\n\n

1. Ko\u0142a w\u0105tku: linia rzutu przekroju jest podzielona na 6 r\u00f3wnych cz\u0119\u015bci; linia pozioma powy\u017cszych r\u00f3wnych punkt\u00f3w jest przeci\u0119ta lini\u0105 konturow\u0105; linia pionowa jest poprowadzona w d\u00f3\u0142 od ka\u017cdego punktu przeci\u0119cia na linii konturowej i przecina si\u0119 na dole sto\u017cka; ko\u0142a w\u0105tku s\u0105 kre\u015blone kolejno ze \u015brodkiem ko\u0142a O, patrz rysunek (a) powy\u017cej.<\/p>\n\n\n\n

2. Widok przekroju poprzecznego z g\u00f3ry: rysuj\u0105c pionow\u0105 lini\u0119 przechodz\u0105c\u0105 przez ka\u017cd\u0105 r\u00f3wnowa\u017cno\u015b\u0107 linii przekroju poprzecznego w widoku g\u0142\u00f3wnym, przecinaj\u0105c\u0105 si\u0119 z odpowiednim okr\u0119giem szeroko\u015bci geograficznej, uzyskuje si\u0119 szereg punkt\u00f3w przeci\u0119cia; \u0142\u0105cz\u0105c punkty przeci\u0119cia, mo\u017cna uzyska\u0107 rzut przekroju poprzecznego z g\u00f3ry, patrz rysunek (b) powy\u017cej.<\/p>\n\n\n\n

3. Aby znale\u017a\u0107 rzeczywisty kszta\u0142t przekroju: narysuj elips\u0119 r\u00f3wnoleg\u0142\u0105 do d\u0142ugiej osi przekroju 1\u20337\u2033; narysuj linie prostopad\u0142e od ka\u017cdego r\u00f3wnego punktu przekroju 1~7 do d\u0142ugiej osi 1\u20337\u2033; zgodnie z zasad\u0105 r\u00f3wnych szeroko\u015bci narysuj seri\u0119 szeroko\u015bci a, b, c, d i e przekroju w widoku z g\u00f3ry do rzutu pomocniczego, co da punkty 2\u2033, 3\u2033, 4\u2033, 5\u2033 i 6\u2033; po\u0142\u0105cz punkty, czyli rzeczywisty kszta\u0142t przekroju sto\u017ckowego, patrz schemat (b) powy\u017cej. Rysunek (c) powy\u017cej.<\/p>\n\n\n\n

Poni\u017cszy schemat ilustruje zastosowanie metody pomocniczej powierzchni projekcyjnej w celu znalezienia rzeczywistego kszta\u0142tu przekroju sto\u017ckowego.<\/p>\n\n\n\n

\"Rzeczywista<\/figure>\n\n\n\n

U\u017cycie widoku pomocniczego dla rzeczywistego kszta\u0142tu przekroju sto\u017ckowego sko\u015bnego jest podobne do u\u017cycia widoku pomocniczego dla rzeczywistego kszta\u0142tu przekroju sto\u017ckowego ortogonalnego. Jednak\u017ce sto\u017cek sko\u015bny charakteryzuje si\u0119 tym, \u017ce jego wierzcho\u0142ek jest nachylony w jedn\u0105 stron\u0119, a jego o\u015b r\u00f3wnie\u017c jest nachylona, tak \u017ce \u015brodek szeregu okr\u0119g\u00f3w w\u0105tku nie le\u017cy w tym samym punkcie na tej samej osi. Dlatego zamiast tworzy\u0107 okr\u0119gi koncentryczne, tworzy si\u0119 sto\u017cek z jednym \u015brodkiem dla ka\u017cdego okr\u0119gu w\u0105tku. T\u0119 cech\u0119 mo\u017cna opanowa\u0107, wykonuj\u0105c trzy kroki opisane powy\u017cej, aby narysowa\u0107 widok pomocniczy przekroju pe\u0142nego.<\/p>\n\n\n\n

Szczeg\u00f3\u0142owe kroki rysowania s\u0105 nast\u0119puj\u0105ce.<\/p>\n\n\n\n

1. Dla ko\u0142a w\u0105tku: linia przekroju 4 r\u00f3wne cz\u0119\u015bci; dla r\u00f3wnych punkt\u00f3w linii poziomej, przecinaj\u0105cej si\u0119 z lini\u0105 konturow\u0105; od linii konturowej w punktach w d\u00f3\u0142 do linii pionowej, przecinaj\u0105cej si\u0119 z dolnym ko\u0142em; r\u00f3wne punkty linii poziomej i punkty przeci\u0119cia osi ko\u0142a w\u0105tku ze \u015brodkiem, \u015brodkiem ko\u0142a do dolnego ko\u0142a; odpowiednio \u015brodek ko\u0142a w\u0105tku i odpowiedni promie\u0144 ko\u0142a w\u0105tku.<\/p>\n\n\n\n

2. Widok przekroju z g\u00f3ry: poprzez g\u0142\u00f3wny widok linii przekroju ka\u017cdej ekwiwokacji, skierowane w d\u00f3\u0142 linie pionowe i odpowiadaj\u0105ce im przeci\u0119cia okr\u0119g\u00f3w szeroko\u015bci geograficznej, co skutkuje seri\u0105 punkt\u00f3w przeci\u0119cia; wraz z punktami przeci\u0119cia mo\u017cna uzyska\u0107 widok z g\u00f3ry rzutu przekroju.<\/p>\n\n\n\n

3. Aby uzyska\u0107 rzeczywisty kszta\u0142t przekroju: na podstawie szeroko\u015bci kszta\u0142tu przekroju widocznego w widoku z g\u00f3ry utw\u00f3rz 1\/2 widoku pomocniczego, aby narysowa\u0107 1\/2 rzeczywistego kszta\u0142tu przekroju sto\u017ckowego.<\/p>\n\n\n\n

Por\u00f3wnanie metod d\u0142ugo\u015bci rzeczywistej<\/strong><\/h3>\n\n\n\n

Na podstawie powy\u017cszej analizy mo\u017cna przeprowadzi\u0107 proste por\u00f3wnanie czterech metod znajdowania rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci rzeczywistej linii.<\/p>\n\n\n\n

Metoda obrotu pozwala na obliczenie rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci poprzez zmian\u0119 po\u0142o\u017cenia figury w przestrzeni, bez zmiany po\u0142o\u017cenia p\u0142aszczyzny rzutowania.<\/p>\n\n\n\n

Metoda permutacji pozwala na znalezienie rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci poprzez zmian\u0119 po\u0142o\u017cenia p\u0142aszczyzny rzutowania bez zmiany po\u0142o\u017cenia figury.<\/p>\n\n\n\n

Metoda tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w prostok\u0105tnych i metoda trapez\u00f3w prostok\u0105tnych (metod\u0119 tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w prostok\u0105tnych mo\u017cna traktowa\u0107 jako szczeg\u00f3lny przypadek metody trapez\u00f3w prostok\u0105tnych) pozwalaj\u0105 wyznaczy\u0107 rzeczywist\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 linii, nie zmieniaj\u0105c ani po\u0142o\u017cenia figury przestrzennej, ani po\u0142o\u017cenia p\u0142aszczyzny rzutowania.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Podczas pracy nad projektami kluczowe jest zrozumienie, jak wa\u017cne jest ustalenie rzeczywistej d\u0142ugo\u015bci elementu. Dok\u0142adne pomiary zapewniaj\u0105<\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":53899,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[180],"tags":[308,306,304,307,305],"class_list":["post-28090","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog","tag-face-change-method","tag-right-triangle-method","tag-the-real-length-of-a-component","tag-the-right-angle-trapezoid-method","tag-the-rotation-method"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/www.harsle.com\/wp-content\/uploads\/2024\/10\/Finding-the-Actual-Length-of-a-Component.png","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28090","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=28090"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28090\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/53899"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=28090"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=28090"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.harsle.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=28090"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}